Chodzi o to, że Mezo nie jest postrzegany przez ulicznych raperów, jako członek kultury HH. I faktycznie, przyrównując Peję, Palucha, czy Słonia do Meza, to wypada on jak popowa gwiazdeczka, bujająca się od jednego festiwalu do drugiego i zarabiająca na życie na plenerowych imprezach typu Dni Sieradza i temu podobne.

Jednak to, że nie reprezentuje ulicznego stylu, nie od razu skreśla go z grona raperów. Jest bardzo dobry technicznie, mógłbym nawet pokusić się o stwierdzenie, że jest lepszy od wielu z czołówki polskiej sceny. Kilka dobrych lat, zanim usłyszał o nim Świat, spędził w poznańskim undergroundzie, szlifując swoje umiejętności podczas wielu bitew freestyle'owych.

Prawda, rap Meza bardziej skłania się do popu niż do rytmu ulicy, ale to samo można powiedzieć o takich amerykańskich gwiazdach jak Kanye West, Lupe Fiasco, czy Pharrell Williams, a są to goście, którzy obecnie rozdają karty w rap biznesie.

Uważam, że nowa płyta - Mezoteryka - choć nie przypadnie do gustu wielu z nas i tak odniesie sukces, co najmniej złoto, bo ten cały uliczny rap już po prostu zaczyna się przejadać. Ileż można słuchać rymów o smutnej polskiej rzeczywistości, o patologiach, o blokach, o łatwych pieniądzach, szybkich kobietach i konsekwecjach wynikających z posiadania jednego i drugiego.

Już we wrześniu pojawi się krążek, który będzie przyjemny w odsłuchu, nie trzeba będzie myśleć nad jego przekazem, nie usłyszymy na nim moralizowania, może trochę narzekania na płeć piękną, może coś o hejterach, ale wszystko podane w nienarzucający się, miły dla ucha sposób. To będzie właśnie Mezoteryka, dla wszyskich, którzy mają dość słuchania o cieżkim żywocie polskiego rapera-ulicznika, którego numerów nie chcą puszczać w radiu.

Sprawdźcie nowy kawałek. Mezo - 9 Rejs - Dreamliner