Produkcja jest utrzymana w bardzo agresywnym klimacie. Waldemar Kasta jest wyraźnie w bojowym nastroju i jest gotów udowodnić każdemu i wszystkimi dostępnymi metodami o swojej wyższości. Słuchając ścieżki Ta gra miałem wrażenie, że jeśli choć przez chwilę, źle pomyślę o tym krążku, Wall-e zmaterializuje się przede mną i ręcznie przetłumaczy mi swoje rymy.

Raper prawie cały czas atakuje tutaj internetowych hejterów, forumowiczów i każdego innego, kto nie stoi po stronie Kasty. Tym, którzy miłują się w obrażaniu innych na różnorakich forach, polecam kawałek Kastastyl feat. Szad. Dość wymowna jest również ścieżka kończąca drugie CD zatytułowana Wieść, w szczególności kilka słów od artysty na jej końcu, w których to poznajemy Prawdę Nagą.

Wall-e nie szczędzi też przykrych słów obecnej polskiej rapowej scenie. Takimi numerami jak Powracam, czy Dzieci wyraźnie daje do zrozumienia, że nie podoba mu się sytuacja na rynku HH. Napiszę tylko, że raper nazywa swoich młodszych kolegów zerami i jest to jedno z delikatniejszych określeń, jakimi Kasta częstuje tutaj środowisko HH. Oczywiście nie ma tu bezpośredniego ataku na konkretne osoby, czy składy, ale myślę, że Ci, których Wall-e miał na myśli doskonale zdają sobie sprawę z tego, że to o nich te rymy.

Jeszcze słówko o kawałku wyróżniającym się pośród całości, czyli o numerze Dziś. W utworze tym nie znajdziemy bezpośrednich, czy nawet metaforycznych obelg; Wall-e nie będzie chciał nam tutaj urwać głowy za głupi wpis na forum; raper po prostu, w utworze zatytułowanym Dziś, chce się pochwalić swoją żoną, córką, rodziną i miłością.

Jak już jesteśmy przy numerach innych niż wszystkie, to należy zwrócić uwagę na ścieżkę noszącą tytuł Ready feat. Deadly Hunta, gdzie Waldemar Kasta rapuje po angielsku. I to zajebiście rapuje! Polecam! Jednak moim ulubionym numerem jest utwór Mina; jego tekst to naga prawda ziom.

Bardzo ciekawym i neutralnym kawałkiem jest pierwszy singiel z płyty Prawda Naga, kawałek zatytułowany Król Podziemia feat. donGURALesko. Tym miłym i jakże przyjemnym dla ucha, akcentem raper rozpoczyna dwupłytowe, ciężkie starcie z hejterami i słabymi oraz nieszczerymi raperami, z którego niewątpliwie Waldemar Kasta wychodzi w jednym kawałku, czego nie można powiedzieć o tych, o których jest ta płyta.

Ten ciężki, jakby się wydawać mogło, przekaz, jest okraszony jeszcze cięższym, tłustym wręcz, bitem Donatana. Pomimo tego całość brzmi świetnie i nawet nie skupiając się na odsłuchu, noga sama porusza się w rytm mocnego basu, który towarzyszy każdej ścieżce.

Mogę się przyczepić tylko do jednego. Dlaczego produkcja jest dwupłytowa? Całość ma niecałe 82 minuty, w tym na każdym z dwóch krążków znajdziemy intro, outro i skit; razem sześć ścieżek, bez których można by się obejść, wszystko zmieścić na jednym nośniku i sprzedawać po niższej cenie. Myślę, że to dałoby się zrobić. Złośliwi mogliby powiedzieć, że dwupłytowy album, to dwa razy większe szanse na złotą płytę. Tak tylko gdybam.

Tak, czy owak płyta Prawda Naga to spory kawał najlepszego polskiego rapu. Nawet, jeśli komuś nie przypadła ona do gustu, to i tak się do tego nie przyzna, bo będzie się bał, że Wall-e do niego przyjdzie i spuści mu manto.